|
Miasto Piaseczno W roku 1429 miasto Piaseczno uzyskuje prawa miejskie na prawie chełmińskim. Położenie na Trakcie królewskim pomiędzy Warszawą a Czerskiem przyczyniło się do rozkwitu rzemiosła w zakresie produkcji piwa a w latach następnych szewstwa. Miasto odwiedzali znakomici goście zamieszkując w pałacu chyliczkowskim szczególnie, Królowa Bona i Książę Józef Poniatowski. Po wybudowaniu nowego murowanego ratusza po spaleniu się drewnianego w centralnej części rynku umieszczono na wieżyczce półksiężyc na pamiątkę pobytu w mieście posła Tureckiego Tuhaj Beja. Poseł przybył na rozmowy dyplomatyczne do Króla Jana Sobieskiego z bardzo licznym orszakiem i bogatymi prezentami. Miasto w większości było zabudowane parterowymi budynkami drewnianymi. Wielokrotnie miasto nawiedzały pożary. Największe zniszczenia powstały w wyniku pożarów w czasie insurekcji kościuszkowskiej i drugiej wojny światowej. Z budynków drewnianych w centrum zachowało się zaledwie kilka budynków bardzo zniszczonych. Zabudowa ulic centralnych jest typową zabudową dla małych i niezbyt bogatych miasteczek domami murowanymi jedno lub dwu piętrowymi z okresu IXX wieku. Pomimo tak długoletniego istnienia miasta pozostało niewiele zabytkowych budynków odrestaurowanych i nadających się do odrestaurowania Najcenniejszymi zabytkami są Kościół parafialny pod wezwaniem Św. Anny, Dzwonnica drewniana , Plebania w której obecnie mieści się Muzeum Regionalne ,Ratusz z wieżą ratuszową i półksiężycem. Budynek Ochotniczej Straży Pożarnej. Budynek pałacowy z budynkami gospodarczymi i poniatówką w parku chyliczkowskim, Stacja Kolejki Wąskotorowej. Niepodległość po pierwszej wojnie światowej rozpoczęła się w Piasecznie od aresztowania patrolu niemieckiego przez legionistę w restauracji „Pod Wiśnią” przy ul. Aleksandryjskiej obecnie Tadeusza Kościuszki 36.Na budynku znajduje się pamiątkowa tablica z czarnego granitu. W pierwszej Rzeczpospolitej Miasto zaczęło rozwijać się gospodarczo i kulturalnie. Powstało wiele organizacji społecznych ,które oddziaływały na rozwój sportu ,kultury i rzemiosła. Wiodącymi organizacjami były: Ochotnicza Straż Pożarna, Klub Sportowy Sokół, Towarzystwo Edukacji im. Emilii Plater, Akcja Katolicka. Strażnica O.S.P. służyła mieszkańcom do ochrony miasta przed pożarem jak też była miejscem do organizowania zabaw, wesel, loterii fantowych a najważniejsze do ćwiczeń muzycznych orkiestry dętej O.S.P. Wszystkie uroczystości państwowe i kościelne odbywały się z udziałem orkiestry dętej i oddziału bojowego. Ważnymi wydarzeniami dla Piaseczna w okresie międzywojennym było wmurowanie kamienia węgielnego pod budowę domu ludowego przez Prezydenta Mościckiego, oraz ostatnie pożegnanie Józefa Piłsudskiego na nowo wybudowanej stacji kolei szerokotorowej. Rozkwitał handel prowadzony w większości przez kupców pochodzenia żydowskiego. Powołany do życia Cech Rzemiosł Różnych szkolił rzemieślników szczególnie w zakresie szewstwa i rzeźnictwa. W tych zawodach pracowało najwięcej rodzin polskich. W pobliżu łaźni miejskiej znajdowała się Rzeźnia. W roku 1939 na ulicach w centrum miasta toczyły się walki podczas których zostało zniszczonych wiele domów i zginęło wielu żołnierzy, oraz mieszkańców Piaseczna. Podczas okupacji miasto utraciło wielu mieszkańców pochodzenia żydowskiego, którzy zostali przesiedleni do getta w obrębie ulic Topolowej i ks.Czajewicza . Na końcu ul. ks. Czajewicza na wydmie piaskowej tuż przy rzece Niemcy urządzili strzelnicę gdzie strzelali do tak zwanej żywej tarczy, to jest jadącego na rowerze po torowisku żyda z miejscowego getta. Niemcy również urządzali łapanki na ulicach miasta i wywozili polskich obywateli do prac pomocniczych do Warszawy. Żydzi z getta piaseczyńskiego zostali wywiezieni do getta w Warszawie, a następnie do Treblinki .Życie gospodarcze i kulturalne podupadło. W pobliskich lasach Choinowa i na terenie miasta powstały organizacje ruchu oporu AK i NSZ. Toczyły one partyzanckie boje z okupantem. Pamiątką po tych wydarzeniach na ziemi piaseczyńskiej jest wiele pomników a na zabytkowym cmentarzu znajduje się pomnik i kwatera pomordowanych przez Niemców obywateli w latach 1939 do 1945 roku. Po miejscowych Żydach pozostała tylko tak zwana Mykwa, która znajdowała się przy bóżnicy, oraz fragment cmentarza „Kierkut”. Wyzwolenie w roku 1945 przyniosło nowe nadzieje. Do roku 1947 życie zaczęło toczyć się podobnie do międzywojennego. W uroczystościach państwowych i Kościelnych brały udział przedstawiciele władz kościelnych i państwowych, oraz odradzające się organizacje społeczne. Głosowanie w referendum 3xTak na korzyść partii komunistycznej P.Z.P.R. zmieniło całkowicie spojrzenie na życie mieszkańców Piaseczna. Przewodnią rolę przejęli członkowie partii a środowiska byłych prywatnych właścicieli zostały pozbawione uczestnictwa w rozwoju miasta. Zostały zlikwidowane małe zakłady przemysłowe. Przystąpiono do likwidacji prywatnego handlu. Polityka państwa pozwoliła jednak na szczątkową własność prywatną to jest na prowadzenie usług i produkcję rzemieślniczą jak też na posiadanie domów tak zwanych jednorodzinnych do 110 m2. W celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rozpoczęto budowę domów kwaterunkowych i spółdzielczych z wielkiej płyty. Na trenie Piaseczna uruchomiono wielki przemysł budując Zakłady Kineskopów do telewizorów. Wspaniałe położenie miasta dającego zatrudnienie w pobliżu Warszawy i pięknych okolic z lasami i wodą do wypoczynku w dni wolne od pracy przyciągało wielu ludzi z okolicznych wsi i miasteczek. Powstały nowe osiedla mieszkaniowe w północnej części miasta najpierw z cegły a następnie z wielkiej płyty. W centrum miasta wybudowano też pudełka, które zeszpeciły jego wygląd architektoniczny między innymi Budynek Ośrodka Kultury, Obiekt handlowy G.S. „Rolnik”, Urząd Miasta, Budynek mieszkalny dla pracowników Zakładu Lamp Oscyloskopowych, Bank Spółdzielczy. W okresie tym zaniedbano centrum ponieważ przeznaczono je do całkowitej przebudowy likwidując budynki które w większości stanowiły własność prywatną. Powolne konanie centrum doczekało się zmian politycznych i od roku 1994 wstąpiła nowa nadzieja rozwoju miasta i centrum handlowego w jego zabytkowej już dzielnicy. Zostało zmienione prawo lokalowe, które uwolniło z nakazowej gospodarki lokale użytkowe. Przystąpiono do remontów i odnawiania lokali handlowych przez prywatnych właścicieli. Zapotrzebowanie na lokale handlowe przewyższyło podaż. Zaczęło zmieniać się oblicze miasta wypiękniały witryny sklepowe. Właściciele zaczęli korzystać z należnych im wolnorynkowych czynszów i rozpoczęli odnawianie elewacji ale tylko na parterze wokół działających sklepów dlatego, że nie uwolniono od nakazowej gospodarki lokali mieszkalnych. Zwiększyła się produkcja warsztatów rzemieślniczych w których handel zaopatrywał się w towary. Pojawiło się wiele reklam w postaci szyldów wzdłuż dróg i na ulicach miast. Polityka gospodarcza państwa skutecznie zahamowała ten rozkwit handlu i rzemiosła. Pojawiły się supermarkety, które przejęły niemal całkowicie handel z centrum miast. Rozpoczęła się likwidacja niedochodowej działalności gospodarczej. Zaczęto likwidować sklepy w centrach handlowych miast i miasteczek. Nie ominęło to Piaseczna. Centrum Miasta bez możliwości pozyskiwania pieniędzy z wynajmu i pomocy państwa zaczęło upadać. Nie remontowane budynki zaczęły stawać się ruinami brak klientów w sklepach i na ulicach z powodu rozwoju komunikacji samochodów osobowych i supermarketów sprawia wrażenie umierającego miasta. Położenie Piaseczna w pobliżu Warszawy i pięknych okolic otworzyło nowe możliwości dla Miasta. Zachęciło to do budowy domów deweloperów, którzy sprzedają mieszkania taniej aniżeli w Warszawie. Ruszyła lawina budowy osiedli mieszkaniowych i willi. Miasto obecnie staje się sypialnią Warszawy. Zmienia się jego wygląd. Powstające ładnie prezentujące się budynki nowej architektury wokół centrum ze starą zaniedbaną zabudową kontrastują i robią przygnębiające wrażenie. Dalsze losy rozwoju centrum uzależnione są od jego mieszkańców i władz miasta, oraz od zmiany obowiązującego prawa lokalowego ustanawianego przez rząd i sejm obecnej kadencji. Duże nadzieje wzbudziła możliwość pozyskania funduszy unijnych na Rewitalizację Miast. Dlatego Stowarzyszenie Prywatnych Właścicieli Nieruchomości mając na uwadze ratowanie zdegradowanego Śródmieścia wystąpił z wnioskiem o opracowanie Lokalnego Programu Rewitalizacji Piaseczna. Po powołaniu przez Burmistrza Zespołu do opracowania L.P.R. złożyliśmy projekt przekształcenia śródmieścia Piaseczna w dzielnicę usługowo handlową dla potrzeb turystyki weekendowej w dni wolne od pracy. Zintegrowany rozwój Miasta w oparciu o zorganizowany przewóz turystów tramwajami konnymi od atrakcyjnych zabytków centrum do terenów rekreacyjno wypoczynkowych do których nie dojeżdża kolejka wąskotorowa jak Ośrodek Wypoczynkowy w Zalesiu Górnym, oraz Zalew i dolina rzeki Jeziorki w Zalesiu Dolnym. Ponadto połączenie szlaków rowerowych i konnych z trasą kolejki wąskotorowej pozwoliłoby korzystać turystom z pięknych miejscowości takich jak Gołków ,Głosków letnisko z gliniankami przy starej cegielni, oraz Tarczynem i sadami grójeckimi przez, które przebiega jej szlak. Przedstawiony przez nas projekt traktów turystycznych pozwoliłby ożywić miasto w dni wolne od pracy natomiast wybudowany sąd pozwoli ożywić miasto w dni robocze. Przyczyni się to do rozkwitu gospodarczego miasta i wzrostu dobrobytu jego mieszkańców. Jest to jednak uzależnione od Władz Gminnych czy taki projekt zechcą wdrożyć i mieszkańców czy będą zainteresowani tego rodzaju działalnością. |
|
CZŁONEK POLSKIEJ UNII WŁAŚCICIELI NIERUCHOMOŚCI |
